Cleistocactus Lemair Nazwa tego rodzaju wywodzi się od greckiego określenia "kleistos" czyli zamknięty, co odnosi się do [ prawie] zamkniętych kwiatow. Do obecnego, aktualnego rodzaju Hunt i Taylor zaszeregowali dawne, niżej podane rodzaje jako synonimy do rodzju Cleistocactus. Synonimy: Akersia Buining A. E. [1961; Binghamia Britton & Rose [1920] ; Bolivicereus Cardenas [1951] ; Borzicastella F. Ritter [1981] ; Cephalocleistocactus F. Ritter [ 1959] ; Clistanthocereus Backeberg [1937] ; Hildewinteria F. Ritter [1966] ; Loxanthocereus Backeberg [1937] ; Maritimocereus Akers & Buining [1950] ; Seticereus Backeberg [1942] ; Seticleistocactus Backeberg [1963] ; Winteria F. Ritter [1966] not validle published ; Winterocereus Backeberg [1966] not validle published.

fot. Radosław Hinz

Po raz pierwszy rodzaj ten ustanowił Charles Antoine Lemaire [ 1801 - 1871] urodzony w Paryży, belgijski ogrodnik, botanik i znawca kaktusów, w " Illustration Hortical" VIII = Miscellanos 35 [1861]. Dzisiaj aktualnego sklasyfikowania tego rodzaju i jego unowocześnienia dokonali autorzy: D. R. Hunt i W. R. Taylor w 1990 roku  Ojczyzną tych roślin jest Ameryka Południowa, gdzie ich zasięg występowania rozciąga się od Peru, przez Boliwię, Argentynę, Paragwaj i Urugwaj, gdzie rosna na 500 do 3 tysięcy m n. p. m.

W dzisiejszym okresie globalizacji w systematyce rośli, dotyczy to również rodziny "Cactaceae " , w której połączono wiele taksonow z małą różnicą cech morfologicznych, w większe grupy. Rodzaj Cleistocactus nie jest tutaj odosobionym rodzajem u roślin kaktusowych. Kiedy Lemaire w 1861 roku [ dla opisanego przez siebie w 1844 roku Cereus baumannii] ustanowił dla tego gatunku nowy rodzaj "Cleistocactus" w 1861 roku, wybrał jako gatunek typowy dla tego rodzaju [Cereus] Cleistocactus baumannii. Lemaire nie mógł wuwczas przewidzieć, jak wielką ilość taksonów, ten rodzaj do dzisiaj obejmie. Edward F. Anderson w swojej książce "The Cactus Family" wydanej w 2001 roku, obejmuje aż 15 róznych dawnych rodzaji i 48 gatunkow oraz jeszcze trochę niższych taksonów. Pierwszych zmian dokonał Myriam Kimnach w 1960 roku z rodzajem "Borzicactus" a przemiany te trwają stale i są dokonywane przez wielu autorów do dzisiaj. Kleistocactusy są roślinami łatwo rosnącymi w szklarni, werandzie i na parapecie okiennym. Latem mogą stać bezpośrednio na dworzy.

fot. Stanisław Hinz