Cleistocactus strausii [ Heese] Backeberg 1934 Nazwa swoją roślina otrzymała ku czci L. Straus z Bruchsal Niemcy [1862 - 1934] długoletniego kaktofila i współzałożyciel organizacji "D.K.G." Synonimy: Pilosocereus strausii Heese 1907 roku; Cereus strausii [Heese] Vaupel 1913. Borzicactus strausii [Heese] A Berger 1926. Poraz pierwszyopisał tę roślinę jako Pilosocereus [Cereus] strausii Emil Heese [1862 - 1914] niemiecki eksplorer kaktusów w Meksyku, i opublikował ją w "Gartenflora" 62: 383. 1907 roku. Do dzisiaj aktualną nazwę nadał temu gatunkowi Curt Backeberg w "Kaktus ABC" strona 191 w 1935 roku. fot. Stanisław Hinz Ojczyzną tego gatunku jest pogranicze Argentyny i Boliwii, na wysoko położonym terenie 1200 - 2000 m, na podłożu z czarnego, wulkanicznego, kamienistego gruzu.. Uprawa: jest rośliną łatwo rosnącą na wlasnym korzeniu, w okresie intensywnego wzrostu lubi dużo słońca i wtedy obfitszego podlewania. Zimą w okresie spoczynku powinny stać widno, w temperaturze 6 - 10 °C, przy cieplejszym stanowisku sporadycznie je podlewamy. Zakwitają po 6 - 7 latach od wysiewu. Podłoże powinno być bogate w skladniki pokarmowe, dobrze zdrenowane naczynia, a podłoże powinno dobrze przepuszczać wodę i powietrze. Uwaga: w 1904 roku rośliny te zebrał K. Fiebig z Boliwii i przesłał do Muzeum, Botanicznedo w berlinie.             Budowa: Rośliny rosną kolumnowo, z czasem się rozgałęziają u podstawy, mają ponad 2 m wysokości i u podstawy około 8 cm O, ku wierzchołkowi się stopniowo zwężają. Korzenie mają cienkie, włókniste. Pędy mają wierzchołek zaokrąglony, pokryty białymi, włosistymi cierniami, które wznoszą sie ku górze, mają około 30 mm długośi i tworzą coś w rodzaju czuba. Żeber posiada około 30, mają około 2 - 3 mm wysokości. Areole są od siebie oddalone o 5 - 6 mm, mają pokrój okrągławy do nieco wydłużonych i około 3 mm O, z krótkim, śnieżnobialym, wełnistym owłosieniem. Cierni bocznych posiada nawet 40, w zasadzie po bokach i od dołu areoli, są białe, delikatne i giętkie, proste, są wysuniete do przodu, a w całości nieco odstają od rośliny. Kwiaty ukazują się przeważnie na młodych, lecz również na starszych areolach, mają pokrój rurki, 80 - 90 mm długości, lącznie z wystającym słupkiem. Ich kwiaty są proste, lub bezpośrednio powyżej nie zaznaczoczonej wyraźnie zalążni, zgięte od rośliny. Zalążnia w przekroju jest w górnej części spłaszczona, 8 mm szeroka i 6 mm wysokości. Rurka kwiatowa jest cylindryczna, 10 mm O, barwy karminowej, jest nieco rowkowana, z małymi, wąsko - lanmcetowymi, barwy czerwonawej łuseczkami, Z kątów tych łusek, wyłania się czerwono - brązowa wełna, która ma 5 - 10 mm długości. Białe lub brązowawe wełniste włosy, całkowicie nie otaczają rurki kwiatowej. Luski stopniowo przechodzą w lancetowate, szpiczaste, intensywnie karminowe, działki kielicha. Płatki mają około 16 mm długości i około 3,5 mm szerokości, na samym końcu są zaokrąglone z małym szpicem, są barwy ciemnokarminowej. Pręciki są usytuowane dopiero 5 mm powyżej komory miodnikowej, pozostała górna grupa pręcików, jest rozmieszczona na calej sciance rurki kwiatowej i pozostawiają tylko wolny pasek, tuż pod koroną kwiatową. Pręciki w dolnej części są koloru kremowego, w górnej 1 części są barwy blado - karminowej i pozostają zamknięte w obrębie rurki kwiatowej i osiągają brzeg płatków, lub pozostają nieco poniżej krawędzi platków. Pylniki maja 1 mm długości, są tylko na jednym końcu umocowane do nitki pręcikowej. Słupek ma około 60 - 65 mm długości, barwy blado - karminowej. Piórek znamienia posiada 10 - 12, barwy zielonkawej, o pokroju pędzelka, mają około 4 - 5 mm długości i wystają około 10 mm nad płatkami Owocnię ma w kształcie gruszki, z grubą mięsistą ścianką, jest nieco sklepana, około 20 mm O, pokryta jest zeschniętymi łuskami i obficie brązową wełną, rozrywają się w górnej części. Pozostają na nich resztki zeschniętej owocni. Nasiona ma bardzo liczne, szczególnie są usytuowane w górnej części owocni, są około 1 mm duże, po bokach nieco spłaszczone. Łupina nasienna jest barwy czarnej, błyszczącej i jest delikatnie, punktowo dołkowana. Nasiona otrzymuje się, zapylając różne kwiaty na tej samej roślinie. Więciej fotografi w GALERI