Cleistocactus sextonianus [Backeberg] D.R. Hunt 1991 Nazwa swoją gatunek tem otrzymał ku czci Mr Sexton. Gatunek ten ma bogatą historię w nomenkalaturze przemianowań, o czym świadczą jej synonimy. Synonimy: Erdisia sextoniana Backeberg 1935 rok; Loxanthocereus sextonianus [Bakeberg] Backeberg 1942 rok; Borzicactus setonianus [Babkeberg] Kimnach 1960; Maritimocereus gracilis Akers & Buining 1950; Loxanthocereus gracilis [Akers & Buining] Backeberg 1954 roku; Borzicactus gracilis [Akers & Buining] Buxbaum et Krainz 1962 rok; Loxanthocereus aticensis Rauh & Backeberg 1957; Loxanthocereus conanaensis Rauh & Backeberg 1957 rok; Loxanthocereus nanus Backeberg 1957 rok; Loxanthocereus nomajensis Rauh & Backeberg 1957 rok; Loxanthocereus splendens Backeberg 1957 rok; Loxanthocareus puquinensis F.Ritter 1981 rok; Loxanthocereus variabilis F. Ritter 1981 rok; Marinicereus nanus Akers nom. nud. Loxanthocereus nanus [Akers] Backeberg 1956 i 1959 rok; Loxanthocereus gracilis [Akers & Buining F. Ritter. fot. Stanisław Hinz Po raz pierwszy opisał jako Erdisia sextoniana Curt Backeberg, w "Kaktus - ABC" 174: 411. 1935 rok.. Dzisiaj aktualną nazwę nadal temu gatunkowi D,R, Hunt w 1991 roku. Ojczyzną tych roślin jest Peru; rosną pełzająco lub zwisają na skałach wzdłuż zewnętrznych stron, wzgórz zatokowych koło Chavina, na pólnoc od Chala.. Uprawa ich nie jest specjalnie trudna, należe je tylko w okresie spoczynku trzymać w nieco cieplejszym pomieszczeniu [temp 9 - 16] najlepiej pokojowym. Rosną również dobrze na parapecie okiennym. Przy uprawie w szklarni szczepienie ich nie jest konieczne. Szcepimy je na Harrisia [Eriocereus] jusbertii lub na Trichocereus spachianus. Rośliny szczepione bardzo wcześnie wchodzą w okres kwitnienia i szybko rosną.             Budowa: Roślina jest rozgałęziona, zazwyczaj rośnie leżąco, z zdrewniałymi częściami podziemnymi Pędy posiada 150 cm długości, i 3 cm O, są liczne, leżące, po 10 i więcej pedów, mają przeważnie od 75 cm do 200 cm długości i do 5 cm O, z wzniesionym ku górze wierzchołkiem oraz z osoblivwie żółto - zielonym do oliwkowo - zielonym, na czubku czrwonawo - purpurowym naskórkiem. Żebrfa są zmienne, do około 13, posiada przeważnie 11, są silnie wybrzuszone i nieco spiralnie skręcone. Areole posiada małe, pokryte filcem, o pokroju eliptycznym, są 3 - 4 mm duże, około 20 mm oddalone od siebie. Korpus wyrasta z podziemnego, zdrewnialego systemu korzeniowego. Ciernie boczne mają około 8,8 - 10 mm długości, są wysmukłe, szydlaste, sztywne, kłujące, i rozpostarte. Początkowo są barwy żółtej do żółtawej, później brązowej a na końcu szarej. Cierni środkowych mają 1 - 3, około 20 mm długości, są szydlaste, kłujące, sztywne, odstające, barwy u podstawy brązowej, później stają się szare. Kwiaty ukazują się pojedynczo, i licznie, otwierają się w dzień i kwitną przez kilka dni. Pokrój mają lejkowy, są zygomorficznego, średniej wielkości, barwy pomarańczowej do szkarłatnie - czerwonych. Pąki ukazują się jako białe kłębki waty, wyłaniają się z bocznych areoli. Płatków zewnętrznych mają 10 - 15, barwy pomarańczowo - czerwonej, z ciemnoczerwoną pręgą po środku, są linealnie - lancetowato - szpiczaste, węższe od wewnętrznych i bardziej wygięte na boki. Platków wewnętrznych posiada 8, są barwy czerwonej, szerokie, odwrotnie lancetowato - szpiczaste, wznoszą sie ku górze. Zalążnię posiada małą, o pokroju wydłużono – kulistym, jest wzgórkowana i pkryta wyciągniętymi łuskami, z kątow których, wylaniają się pęczki białych włosow. Rurka kwiatowa , w kształcie litery "S", jest bardzo wysmukła, barwy purpurowo - czerwonej, jest pokryta 20 - 30, 10 mm dlugości, wąskimi listkami okrywy, z ich kątów wylania się dużo białych włosów. Niktki pręcikowe są ściśnięte, u dołu białe, u góry różowo - czerwonawe; pylniki posiada małe, barwy żółto - brązowawej. Słupek wyłania się ponad 1 cm z okwiatu, jest wysmukły, prosty, barwy różowo - czerwonawo - biały; piórek znamienia posiada 8, mają 6 mm długości i są aksamitnie - zielone. Owocnię posiada okrąglawą, 2,5 - 4 cm O, jest wzgórkowana, barwy żółtej do żółto - zielonej, lub oliwkowo - zielonej, jest przezroczysta z jasnym unerwieniem i utrzymujacymi się resztkami zeschniętego okwiatu, łuskami i włosami. Nasiona ma prawie kuliste - wydłużone lub w kształcie czapki, jest około 1 mm duże; łupiną nasienna jest matowo - czarna, pokryta grubymi brodawkami. Więciej fotografi w GALERI