Cleistocactus parviflorus [ K. Schumann] Gosselin 1904 Nazwa: tej rośliny wywodzi się od lacińskiego określenia "parviflorus" co oznacza "o małych kwiatach". Synonimy: Cereus parviflorus K. Schumann 1897 rok; Cereus areolatus Muehlenpfordt ex K. Schumann & Riccobono 1909 roku; Cleistocactu herzogianus Backeberg 1934 rok; Cleistocactus fusiflorus Cardenas 1957 roku. Po raz pierwszy roślinę opisał jako Cereus parviflorus Karl Moritz Schumann [1851 - 1904], niemiecki botanik w swojej książce " Gesamtbeschreibung der Kakteen": 100 w 1898 roku. Dzisiaj aktualną nazwę nadał temu gatunkowi Robert Roland - Gosselin [ 1854 - 1925] francuski badacz sukulentów, w "Bull. Mens. Soc. Nia" , 44: 32, w 1904 roku. fot. Stanisław Hinz Ojczyzną tego gatunku jest Boliwia, koło Paratoni, na wysokości 2400 m.             Budowa: Rośliną rośnie do 3 m wysokości, daje malo bocznych odrostów. Pędy posiada cylindryczne, są wysmukłe, do 40 mm O, ku wierzchołkowi się zwężają. Żeber mają 12 - 15, niekiedy do 20, są wąskie i do 3 mm wysokości oraz tempo zakończone, podzielone płytkimi karbami w kształcie litery "V". Areole posiada około 3 mm długości i 2 mm szerokości, o pokroju eliptycznym, z wybrzuszonym, szarym, wełnistym filcem. Ciernie są usytuowane w górnej części areoli są igiełkowe lub szczeciniaste, giętkie i łamliwe, mało kłujące, barwy ciemnożółtej, również zielonkawej lub koloru miodowego, posiada ich 25 i więcej. Cierni bocznych posiada 5 - 7 [9], do 4 mm długości, są ułożone horyzontalnie, te dolne są skierowane ku dołowi. Cierni środkowych ma 1 [- 3], do 25 mm długości, pozostałe mają do 4 mm długości. Ciernie środkowe są masywniejsze, proste i występujące. Kwiaty wyłaniają się z boku pędu, często w jednym rzędzie po kilka, są barwy czerwonej, do 30 - 40 mm długości, proste, ukazują się jeden pod drugim, z jednego żebra. Zalążnię ma tylko 3 m długości, o kształcie bąka, jest pokryta wydłużonymi, trójstronnymi, nieco mięsistymi łuskami. Z ich kątów wylania się obficie krótkie, welniste owłosienie. Rurka kwiatowa jest pokryta nieco dłuższymi listkami okrywy, z ich kątów wyłania się krótkie, kędzierzawe, wełniste owłosienie. Działki kielich barwy czerwonej, te najdłuższe mają do 10 mm długości. Płatki mają tylko 5 mm długości, są wydłużone, tempo zakończone, niekiedy mają na końco szpiczasty czubek. Pręciki są usytuowane w dwóch seriach, jedne są ułożone nieco ponad dnem kwiatowym, druga seria jest położona najniżej, wyłaniają się z samego dna, lecz są wyraźnie zrośnięte z soba. Ta górna seria jest usytuowana tylko 5 mm poniżej platkow. Słupek ma 24 - 25 mm długości, posiada 7 - 8 piórek znamienia, które wznoszą się ku górze i są nieco rozpostarte. Owocnię mają barwy żółtej, ma prawie 10 mm O, jest soczysta i pokryta wełnistym owłosieniem. Nasiona mają prawie 1 mm długości, o pokroju odwróconego jajka i są nieco ściśnięte, błyszczące, czarne, z równoległym systemem, drobno dołkowanymi punktami. Więciej fotografi w GALERI