Cleistocactus baumannii forma flavispinus Nazwę swoją rośliną otrzymała od dwóch łacińskich określeń: : "flavi" = żółty, oraz "spinosus" co oznacza - roślina, połaczone razem oznaczają " roślinę o żółtych cierniach. Synonimy: Cereus baumannii var. Flavispinys K. Schumann 1898 rok; Cleistocactus colubrinus var. flavispinus [SD] Borg; Cleistocactus baumann var. flavispinus [K. Schumann] Backeberg 1959. fot. Stanisław Hinz Po raz pierwszy roślinę tę opisał jako Cereus baumannii K. Schumann, w swojej książce " Gesamtbeschreibung der Kakteen" na stronie 133 wydanej w 1898 roku. Obecnie Edward F. Andersen, w swojej książce "The Cactus Family" zaszeregował tę roślinę do gatunku Cleistocactus baumannii wydanej w 2001 roku. Opisany tutaj takson jest formą środowiskową, o dłuższych, żółtych cierniach, oraz nieco jaśniejszym naskórku od typu. Ojczyzną tej formy jest prawdopodobnie Paragwaj. Ojczyzną tej formy jest prawdopodobnie Paragway.                              Budowa: Roślina rosnąc wznosi się ku górze i się rozgałęzia u podstawy. Pędy ich są kolumnowe, cienkie, do 30 mm O. Żeber naokoło rośliny posiada do 16. Areole w górnej części są barwy brązowej, w dolnej szare. Cierni bocznych posiada około 18, te usytuowane w dolnej połowie areoli są cienkie. Cierni środkowych ma do trzech, ten najdłuższy ma około do 20 mm lub jest nieco dłuższy. Ciernie posiada barwy żółtej, do blado - żółtej. Kwiaty u dołu są barwy ciemnokarminowo - różowej, jest łagodnie wygięty i ku górze stopniowo się roższerza. Działki kielicha posiada barwy pomarańczowej. Płatki przy rozkwitaniu są barwy żłoto - żółtej, później przybierają kolor szkarłatny do kwisto - czerwonego. Pręciki wystają ponad płatkami. Piórka znamienia posiada barwy żółtej, wystają ponad pręcikami. Więciej fotografi w GALERI