Cleistocactus ferrarii R. Kiesling 1984. Ojczyzną tego gatunku jest Argentyna, koło Salta, Sierra De La Cruz, Sierra De Zapla, Jujuy. Uprawa: w okresie spoczynku wymagają nieco wyższej temperatury, około 10 °C.             fot. Stanisław Hinz Budowa: Roślina się krzewi, pędy rozgałęziają się u podstawy. Pędy mają przeważnie proste, cylindryczne, o naskórku intensywnie zielonym z odcieniem niebieskawym, mają do 80 cm wysokości i 35 - 40 mm O. Żeber posiada około 19, są proste, niskie i tempo zakończone. Areole mają pokrój owalny, usytuowane są gęsto obok siebie, pokryte białym, wełnistym owłosieniem. Cierni posiada 20 - 25, są nierównej długości, mają 3 - 5 mm długości i ułożone promieniście, naokoło areoli Kwiaty wyłaniają się po bokach pędów, mają pokrój rurki i 50 mm długości oraz 10 mm O. Zalążnię i rurkę kwiatową mają barwy czerwonej. Koronę kwiatową posiada barwy zielonkawej. Pręciki ledwie wysuwają się poza koronę kwiatową. Słupek wystaje powyżej pręcikami. Owocnia jest kulista, barwy różowej, w czasie dojrzewania pęka u swojej podstawy, ma 15 mm O. Więciej fotografi w GALERI