Cleistocactus candelilla Cardenas 1952 Nazwę tej rośliny określa jej pokrój co oznacza "mały candelabr", lub mała świeca, a po hiszpańsku nocne światło. Podobno w pełni kwitnienia są podobne do palącej się świecy. Synonimy: Cleistocactus candelilla v. pojoetisis Cardenas 1952 rok.; Cleistocactus pojoetisis [Cardenas] Backeberg 1954 rok; Cleistocactus ianthinus Cardenas 1956 rok; Cleistocactus vallegrandensis Cardenas 1961 rok. Po raz pierwszy i do dzisiaj aktualnie, opisał tę roślinę Marti Cardenas [boliwijski botanik, urodzony w Cochabamba 1899 - 1973] w "Cactus and Succulent Journal" [US] XXIV: 5, 146, 1952 roku. fot. Stanisław Hinz Ojczyzną tego gatunku jest Boliwia: departament Santa Cruz, prowincja Florida, koło La Tigre [Pampa Grande] na wysokości 1400 m n.p.m. Rośliny te w naszych kolekcjach, należą do najwdzięczniejszych kaktusów. Ze względu na swój piękny wygląd oraz częste i obfite kwitnienie. Mają male wymagania w uprawie. Zimą należy je rzadko podlać, i trzymać w pomieszczeniu widnym o temperaturze około 5 °C.             Budowa: Rośliny wznoszą się ku górze, lub rosną leżąco, mają do 1 m wysokości, u podstawy się rozgałęziają. Pędy mają kolumnowe, około 30 mm O. Żeber posiada 11 - 12, są zaokrąglone, około 3 mm wysokości z poprzecznymi karbami. Areole są od siebie oddalone o 5 mm, pokryte brązowym filcem. Cierni bocznych posiada 13 - 15, mają 5 mm długości, najdłuższy z nich jest skierowany ku dołowi, są ulożone gwiaździście i mają kolor od żółto - brązowy, od dołu białego. Cierni środkowych posiada 3 - 4, są nieznacznie spłaszczone. Wszystkie ciernie są od góry barwy żółto - brązowej, od dołu białej. Kwiaty mają 35 mm długości, barwy czerwonej z żółtym końcem. Zalążnia ma 4 mm O, jest pokryta mięsistymi, brązowymi luskami, które są u góry przezroczyste. Rurkę korony posiada prostą, lub nieznacznie wygiętą. Między zalążnią a rurką kwiatową jest nieco zwężona. Kurkę kwiatową ma barwy jasnopurpurowej, po zewnętrznej stronie jest pokryta delikatnym, białym, wełniestym owłosieniem. Działki kielicha są lancetowate, barwy żółtej z brązowymi szpicami, końce mają wygięte na zewnątrz.. Płatki ułożone w kształcie rurki, mają 7 mm długości, są barwy purpurowej z białym brzegiem. Słupek jest w górnej części purpurowy, w dolnej koloru białego. Piórka znamienia posiada barwy jasnozielonej lub żółtawej. Kwiaty ich są samopylne, czyli mogą być zapylane własnym pyłkiem. Okres kwitnienia trwa u tej pięknej rośliny, prawie przez cały okres intensywnego wzrostu. W tym czasie możemy podziwiać różne stadia rozwoju ich kwiatów, od młodych pąków do w pełni rozkwitniętych kwiatów. W warunkach naturalnych są zapylane przez kolibry [ornitogamia] ponieważ mają miodniki usytuowane bardzo głęboko na dnie okwiatu. Owocnię posiada do 10 mm O, barwy łososioworóżowej. Więciej fotografi w GALERI