STRONA GŁÓWNA  l  WSTĘP  l  BUDOWA  l  ROZMNAŻANIE  l  UPRAWA  l  ZNACZKI  l  ODZNAKI  l  GALERIA  l  INNE  l  LINKI
 GATUNKI:
Cleistocactus acanthurus
Cleistocactus baumannii
Cleistocactus baumannii forma flavispinus
Cleistocactus brookeae
Cleistocactus buchtienii
Cleistocactus candelilla
Cleistocactus ferrarii
Cleistocactus fieldianus
Cleistocactus hyalacanthus
Cleistocactus icosagonus
Cleistocactus neoroezlii
Cleistocactus palhuayensis
Cleistocactus parapetiensis
Cleistocactus parviflorus
Cleistocactus ritteri
Cleistocactus roezlii
Cleistocactus samaipatanus
Cleistocactus sepium
Cleistocactus sextonianus
Cleistocactus smaragdiflorus
Cleistocactus strausii
Cleistocactus tarijensis
Cleistocactus tupizensis
Cleistocactus vulpis - cauda
Cleistocactus winteri


Cleistocactus buchtienii
Backeberg 1935





Nazwę swoją rośliną otrzymała ku czci Buchtien.

Synonimy:
Cleistocactus sucrensis Cvardenas 1952 roku;
Cleistocactus ressinianus Cardenas w 1952 roku;
Cleistocactus ayopayanus Cardenas 1952 roku;
Cleistocactus angosturensi Cardenas w 1956 roku;
Cleistocactus buchtienii var. flavispinus Cardenas 1952 roku.

Po raz pierwszy roślinę opisali Backeberg & Knuth, w "Kaktus - ABC" 189, 411. w 1935 roku. Dzisiaj aktualnego podziału dokonał Edward F. Anderson, w "The Cactus family" 154 - 155 w 2001 roku.
(35kB)
fot. Stanisław Hinz
Ojczyzną tego gatunku jest Boliwia, rośliny typowe występują między Arque i Cochabamba, na wschód koło Cupachuncho, w prowincji Carruso, na południe aż do Rio Pilcomayo, koło Sotomayor.Rośliny te mają tylko małe odchylenia w budowie morfologicznej, między poszczególnymi siedliśkami, i te płynnie przechodzą, jedna w drugą. Rośliny te są swoim pokrewieństwem bardzo zbliżone do Cleistocactus tupicensis.

            (15kB)
Budowa:
Roślina rośnie krzewiasto, rozgałęzia się mało, początkowo rośnie bardzo szybko.

Pędy są łagodnie wygięte, kolumnowe, od 3 - 5 cm O.

Żeber posiada 18 - 22, są wąskie, niskie, ze słabymi karbami w kształcie litery "V", nad areolami.

Areole posiada pokryte brązowym filcem.

Ciernie ma od barwy blado - żółtej [słomiasto - żółtej] do ciemno - brązowo - czerwonej. Ciernie boczne ma ułożone promieniści, posiada ich 8 - 15, mają do 20 mm długości. Ciernie te są delikatne, igiełkowe, kłujące. Cierni środkowych posiada 1 - 4, mają do 33 mm długości, są łatwo rozpoznawalne, wszystkie od barwy, od jasnych do czerwono - brązowych.

Kwiaty mają 60 - 95 mm długości i 9 mm grubości, są owłosione i mało otwarte, barwy winno - czerwonej do niebieskawo - różowej. Słupek wystaje do 10 mm nad płatkami, przeważnie mniej a niekiedy w ogóle. Korona kwiatowa jest skośna. Zalążnię posiada barwy purpurowo - różowej. Miodniki są zamknięte błoną, którą przysłaniają pręciki. Rurka korony kolorem jest zbliżona do zalążni, u niektórych form, kwiat jest jeszcze pokryty wydłużonymi, ciemnozielonymi działkami kielicha.


Więciej fotografi w GALERI


WabMaster: radek@ahz.pl