Cleistocactus brookeae Cardenas 1952 Nazwę swoją gatunek ten otzymał ku czci Mr. N.H. Brooke. Synonimy: Cleistocactus wendlandiorum Backeberg 1955 roku Po raz pierwszy opisał tę roślinę jako Cleistocactus brookei, Martin Cardenas z Cochabamba [1899 - 1973], boliwijski botanik w "Cactus & Succulent Journal" [US] XXIV: 5, 144. w 1952 roku. Dzisiaj aktualnego przemianowania tej rośliny dokonał Edward F. Anderson w swojej książce "The Cactus Family" wydanej w 2001 roku. fot. Stanisław Hinz Ojczyzną tej rośliny jest Boliwia: w departamencie Santa Cruz, prowincja Cordillera, koło Pozo N.4, Crimi na wysokości 900 - 1200 m n.p.m.             Budowa: Roślina rośnie wznosząc się ku górze, ma około 50 cm wysokości i 45 mm O. Żeber posiada około 24, są bardzo wąskie i 2 - 3 mm szerokości i wysokości, z poprzecznymi karbami. Areole są od siebie oddalone o 3 2 4 mm, mają pokrój okrągły, i 2 mm O. W górnej części są barwy jasnoszarej, w dolnej pokryte sąbrązowym filcem. Cierni posiada około 30, mają 4 - 10 mm długości, są delikatne, cienkie, szczeciniaste, na wierzchołku brązowawe, poza tym koloru śłomy, z czasem stają się szare. Kwiaty posiada w kształcie litery "S", mają 50 mm długości, barwy intensywnie - czerwonej.Zalążnia jest zgięta, ma 12 mm O, pokryta jest jedwabistymi, białymi włosami. Rurka kwiatowa jest nieznacznie spłaszczona, u dołu około 10 mm O, ku górze jest nieco wysmukła i wygięta. Działki kielicha są u dołu barwy pomarańczowej, u góry intensywnie czerwonej. Płatki ich są u dołu purpurowo - białe, u góry żółte. Nitki pręcikowe są ułożone w dwóch seriach, u dołu są barwy białej, u góry ciemnopurpurowej. Słupek jest barwy białej, u góry zielonkawej; piórka znamienia posiada koloru zielonego. Owocnia ma około 10 mm O, barwy purpurowej z nielicznymi, białymi włosami, otwiera się w czasie dojrzewania od góry. Nasiona posiada barwy ciemnobrązowej, mają 1,2 mm O. Więciej fotografi w GALERI