Cleistocactus baumannii
[Lem.] Lemaire
Nazwa: Gatunek otrzymał swoją nazwę ku czci ogrodnika, Constantin Auguste Napoleon Baumann z Mülhausen [1804 - 1884], który tę roślinę sprowadził do Europy, a która po raz pierwszy zakwitła w "Kew" w 1894 roku.
Synonimy:
Cereus baumanii Lemaire 1844; Cereus melanhalonius M. Monville [18/ 19 wiek] 1846 rok.; Cereus tweedie Sir William Jaksos Hooker [1785 - 1865] w 1860 roku;
Aporocactus baumannii Lemaire 1860; Cereus baumannii var. Flavispinus K. Schumann 1897; Cleistocactus baumannii Lemaire 1861; Cleistocactus flavispinus [K.Schumann] Backeberg 1959; Cereus anguinus Gürke 1907; Cleistocactus anguinus Gürke 1907; Cleistocactus anguinus [Gürke] J.P. Braunet Esteves 1995; Cleistocactus aureispinus Frič [1882 - 1914] w 1928 roku;
|
fot. Stanisław Hinz |
Ojczyzną tego gatunku jest: Urugwaj, w departamencie Paraguaya, na skalistych terenach Cerro Mar, koło rzeki Paraguaya. We wschodniej Boliwii, w okolicy St. Cruz de la Sierra, często na dachach domów mieszkalnych.
|
 |
Budowa:
Rośliny robią atrakcyjne wrażenie, ponieważ mają pięknie zabarwione ciernie, początkowo rosną pionowo w górę, z czasem się opierają lub rosną zwisająco, często rozgałęziają się już u podstawy rośliny.
Korzenie mają cienkie, przybyszowe, które się szeroko rozpościerają.
Pędy posiadają cylindryczne, wysmukłe, kolumnowe, do ponad 20 mm O, ku wierchołkowi, stopniowo się zwężają. Wierzchołki mają zaokrąglone, z licznymi cierniami oraz są przetkane wełnistymi włosami. Naskórek mają barwy spczysto - zielonej.
Żeber posiada do 16, mają około 3 - 5 mm wysokości, są tempo zakończone, ku podstawie rośliny, stają się płaskie.
Areole mają koliste lub eliptyczne, 2 - 3 mm O, są pokryte brązowym filcem. Areole z których wyłaniają się pąki kwiatowe, przybierają barwę białą. Areole na roślinie są od siebie oddalone ookoło 10 mm, ku wierzchołkowi na roślinie są gęsciej usytuowane.
Cierni, w sumie posiada 15 - 20, są przeważnie 10 - 15 mm długości, jeden z nich sterczy skośnie ku górze.
Cierń środkowy posiada tylko jeden, jest podobny do bocznych, ma tylko do 25 mm długości, barwy żółtawej do cienobrązowej z jasnym końcem.
Kwiaty wyłaniają się przeważnie w wiekszej ilości, bliżej wierzchołka rośliny. Kwitnienie rozpoczyna się już przy 40 50 cm wysokości pędów. Przy sprzyjającej uprawie mogą kwitnąć już przy wysokości 25 cm. Kwitną obficie przez prawie całe lato. Kwiaty posiada cylindryczne, nieznacznie zgięte w literę S ze skośną koroną kwiatową na końcu, mają około 50 - 70 mm długości.
Zalążnia jest prawie kulista, barwy ognisto - czerwonej, podobnego koloru jest również dno kwiatowe. Dno kwiatowe jest pokryte spiczastymi, o nieco ciemniejszym zabarwieniu łuseczkami. Z kątów tych łusek, wyłaniają się nieliczne białe, wełniste włosy.
Działki kielicha są o pokroju jajowato - lancetowatym, barwy ognisto - czerwonej.
Płatki w pokroju są bardziej łopatkowate, z krótkim szpicem. W zabarwieniu są o jaśniejszym czerwonym, podobnie jak gardziel kwiatu.
Miodniki są usytuowane w górnej części zwężenia, jakgdyby uskoku dna kwiatowego, który zamykają najniżej usytuowane pręciki. Pozostałe pręciki są rozmieszczone na całej, wewnętrznej stronie rurki kwiatowej i są usytuowane aż do jej końca. Pręciki od góry są czerwone, ku dołowi stają się jaśniejsze. Pylniki posiadają koloru brudno - żółtego.
Słupek posiada 5 - 6, białawych lub żółtawych piórek znamienia.
Owocnia jest mała 10 - 15 mm O, jest kulista, barwy czerwonej z pozostałościami, zeschniętego okwiatu. W owocni jest bialy miąższ, a owocnia się szybko zsycha.
Nasiona posiada w kształcie wydłużonej czapki, mają 1 mm O. Łupina nasienna jest gładka, pokryta płaskimi brodawkami oraz rzędami, mniejszych międzybrodawek, jest barwy błyszcząco - czarnej.
Więciej fotografi w GALERI
|
